Cabo de Cata

Het Cabo de Gata natuurpark bij Almería is misschien nog wel het enige maagdelijke paradijs wat Spanje rijk is aan de kust. het natuurpark is, mede door inzet van de Europese gemeenschap, nog niet helemaal volgebouwd en vergunningen worden er nu ook nog maar amper gegeven. Gerrit Jan Hoek maakte dit uitstekende verslag voor de reiskrant van de Telegraaf. Hommage aan het Cabo de Gata natuurpark.
Bij de afdaling van Níjar naar de kust dient zich de Cabo de Gata in al zijn woeste schoonheid aan. De zon lijkt er in deze zuidoosthoek van Spanje nog feller te branden dan in de rest van het Iberisch schiereiland. Niet alleen de palmbomen en de cactussen die een verdwaalde oase opsieren, versterken de indruk van een woestijngebied. Ook een heuse fata morgana en kleine stoftornado’s, die zich razendsnel en grillig over de kale grond verplaatsen, wekken de indruk dat je in het voorland van de Sahara bent.
Wat opvalt is de bijna totale afwezigheid van groen en bomen. Niet verwonderlijk omdat de streek van de Cabo de Gata, gelegen in het middelpunt van de driehoek Almería-Níjar-Carboneras, het gebied is waar de minste regen van heel Spanje valt. In de jaren tachtig was de streek om die reden het geliefde decor waar de Italiaanse cineast Sergio Leone zijn befaamde spaghettiwesterns opnam vanwege de gelijkenis met het gortdroge Amerikaanse wilde Westen.
Vulkanisch
In toeristisch opzicht is de regio nog volstrekt onderontwikkeld, maar dat is juist de charme van de streek. Al beginnen dorpjes als San Miguel, San José, Los Escullos en Las Negras aardig uit te dijen. Het gebied is goeddeels verlaten en valt vooral op door zijn vulkanische rotspartijen, een ongekend scala van verschillende cactussen en eigen fauna van een bijna on-Europese schoonheid. Het is bepaald niet overdreven te stellen dat het park van de Cabo de Gata het laatste stukje ongerepte en maagdelijke natuur van de Spaanse Middellandse Zeekust is, Dat is mede de reden dat ‘Kattenkaap’, want zo luidt de letterlijke vertaling van de Cabo de Gata, in 1989 tot een uniek natuurpark werd verklaard, dat maar liefst 38.000 hectare omvat. Een waar paradijs voor onder meer duizenden flamingo’s, die jaarlijks een tussenstop inlassen op hun trektocht naar Afrika.
Voetzolen
Het eerste wat bij een bezoek aan Cabo de Gata opvalt zijn de doorgaans grijze stranden. Geen wit zand, maar grijs vulkaanstof dat aangenaam prikkelt onder de voetzolen. Nergens anders in Spanje (misschien met uitzondering van Menorca en het minieme Balearen-eilandje La Cabrera) is het zeewater zo kraakhelder en zuiver als juist bij de Kattenkaap.
Ideaal om te duiken of te snorkelen, waar je met enig geluk tussen de rotsen op de zeebodem soms fel roodgekleurde octopussen kan bespeuren, die nauwelijks meer angst of ontzag hebben voor de menselijke bezoekers. Een parasolletje is vaak overbodig, omdat de rotsen, die door de snijdende wind en de beukende golven de meest exotische vormen hebben gekregen, vaak een natuurlijke bescherming bieden tegen de zon. Maar het aantrekkelijkste facet van deze streek is wellicht het gevoel dat je het strand helemaal voor je alleen hebt. In de weekeinden loop je het risico dat een gezin uit Níjar of Almería een bad komt nemen, maar dat is dan ook het enige gezelschap.x
Pittoresk

Het aantrekkelijke van Cabo de Gata is de enorme verscheidenheid aan pittoreske stranden en baaien. En ieder strand of baai heeft zo zijn eigen historie. De Playa Torre Garcia, het strand dat het dichtst bij provinciehoofdstad Almería ligt, is befaamd vanwege zijn kleine kapel en omdat daar ooit de Romeinen een fabriekje hadden opgezet om hun vis en vlees te zouten om zodoende langer houdbaar te maken.
Vlak bij de imponerende vuurtoren van Cabo de Gata ligt een minuscuul intiem baaitje, Cala de Corralete. Even verderop ligt een imposante rotspartij, die de naam heeft gekregen van de Sirenen, de verleidelijke zangeressen uit de Odyssee van Homerus, die met hun gezang zeevaarders betoverden, die vervolgens met hun boot op de klippen liepen. Het strand van Monsúl is zo immens dat je daar zelfs in het hoogseizoen naar de zonaanbidders moet zoeken. Ook bij de vulkanische rotspartijen rond dit strand zijn talloze films opgenomen vanwege het woeste decor.
Maar wellicht het mooiste strand, dat ook echt ragfijn zand heeft, is de Ensenada de los Genoveses, de baai waar in 1147 de veroveraars uit Genua aan land kwamen. El Playazo, letterlijk de ‘Dijk van een Strand’, doet zijn naam alle eer aan. Vooral vanwege de palmen, die dit deel van de kust een bijna Afrikaanse allure geven, en de bij badgasten uiterst populaire minizwembadjes, kuilen in de rotsen waar het zeewater bijna de temperatuur heeft van een sauna.
Noordgrens
Het park van de Cabo de Gata is ook ideaal om te wandelen of te fietsen, al moet je daarvoor wel de ochtenduren gebruiken om een zonnesteek te voorkomen. De wegen zijn goed geasfalteerd en niet te druk, terwijl de bescheiden klimmetjes zelfs door een 60-plusser met gemak genomen kunnen worden.
En alles is binnen fietsafstand. Van de kaap naar San José is amper 8 kilometer, het traject San José-Carboneras, het dorpje aan de noordgrens van het park, is een kleine 30 kilometer. Ook zijn er tal van wandelpaden die over de heuvels en door de dalen voeren met soms verrassende ontdekkingen.
Als je geluk hebt bestaat de kans dat je stuit op een van de zeldzame groene leguanen die het natuurpark bevolken. Maar je moet er wel rekening mee houden dat er onderweg weinig schaduw is en dat je veel water meeneemt om uitdroging te voorkomen en een goede hoofd- en nekbedekking. een zonnepet met klep naar achteren, zoals de verkenners in de woestijn dragen, is natuurlijk een absolute must.
Verse vis
In heel Spanje kun je fantastisch vis eten. Maar de dorpjes rond Cabo de Gata zijn uniek als je verse vis op je bord wilt hebben, die zo uit het zilte zeewater komt. De visserij in de regio wordt nog altijd kleinschalig uitgevoerd, vaak door een enkele visser die er ‘s nachts in zijn eentje met zijn gammele bootje op uittrekt met een minuscuul netje. In alle dorpjes vind je wel een eethuisje waar de kwaliteit van de visschotels voorrang heeft boven de luxe en het design.
De Restaurants soms met een waanzinnig uitzicht op de rotspartijen die de bijnaam dragen van Las Ballenas (De Walvissen), in San José hebben allemaal één ding gemeen: de vis is zo vers dat hij bijna van het bord springt! En ieder eethuis of restaurant heeft zijn eigen traditie in ere te houden: de lokale vissoep, vaak opgeluisterd met een kwak mayonaise!
Verkennen…
Wie er in het woeste en verlaten gebied van Cabo de Gata niet alleen op uit durft te trekken, kan ook kiezen voor een rondtour onder vakkundige leiding van lokale gidsen. Grupo J-126 in Rodalquilar organiseert wandelingen of trips per fiets of in een 4×4 (tel. 950380299). Het bedrijfje Abrucena Aventuras organiseert in de zomermaanden vanaf de camping Cabo de Gata trips met vierwielige motoren (quads) (tel. 616411522). En wie terug wil naar de oorsprong van alle dingen kan de streek verkennen zoals de Romeinen en Arabieren dat eeuwen geleden deden, namelijk te paard.
Een bijzondere attractie zijn de patronaatsfeesten, die doorgaans plaatsvinden in de zomermaanden. In het vissersplaatsje Isleta del Moro worden van 14 tot 16 juli de feesten gehouden ter ere van de maagd Carmen. Op die dagen wordt er een open mis gehouden op de kade waarna het maagdenbeeld op processie gaat op zee gevolgd door alle vissersboten van het dorp. Een identieke processie vindt in San Miguel plaats, maar dan een maand later, van 14 tot 16 augustus. De regionale VVV van San José kan iedereen de juiste data bezorgen van alle patronaatsfeesten in de streek.
Bron: De Telegraaf
Filmpje Cabo de Cata:
http://www.youtube.com/watch?v=Oe4-tpihUTs&feature=player_embedded

marion@paardrijdeninandalusie.nl Telefoon: 0031612044440 Spanje: 0034622798351
www.paardrijvakantiesinspanje.nl

Hommage aan het Cabo de Gata natuurpark